Σάββατο 25 Φεβρουαρίου 2012

Δημήτρης Τσιπίδης: Να Ένας Άξιος Απόστρατος που Ασχολήθηκε με την Πολιτική!!!


Γνώρισα προσωπικά τον Δημήτρη Τσιπίδη, όταν ως εν ενεργεία Αξιωματικός διεκδίκησα την συμμετοχή των εν ενεργεία Αξιωματικών στις προηγούμενες εκλογές ΟΤΑ 2005 ή 2006 (δικαιούνται οι Υπαξιωματικοί κι οι στρατιώτες, όχι όμως οι Αξιωματικοί) και ανταλλάξαμε απόψεις επί του θέματος (είχα επικοινωνήσει τότε από όλους τους υποψήφιους Νομάρχες για να προβάλω το θέμα) κι έκτοτε δεν τον ξαναείδα, όμως διαβάζοντας την ιστορία του θεωρώ ότι μακάρι να είχαμε 10 συναδέλφους στρατιωτικούς, έντιμους όπως αυτός!
Στις 1 Μαρτίου γίνεται η Δίκη του, επειδή κατήγγειλε την πάγια τακτική απευθείας ανάθεσης δρομολογίων μαθητών αξίας €300.000.000, ετησίως (πράγματι, όσα λείπουν από τα ταμεία μας και θα μειώσουμε τον βασικό μισθό των πτωχών πλέον εργαζόμενων).
Διαβάστε κι αποφασίστε κατά συνείδηση αν αισθάνεστε υποχρέωση να είστε όσοι Θεσσαλονικείς εκεί παρόντες. Εννοείται ότι θεωρώ ότι ο ΣΕΕ πρέπει να λάβει θέση και να είναι παρών, όμως δεν είναι δικό μου θέμα, διότι εάν πραγματικά θέλει να διορθώσει τα κακώς κείμενα, είναι βέβαιο ότι θα βρεθούν πολλά στελέχη του στην ίδια θέση (εκτός εάν θεωρείτε ότι η έντιμη πολιτική γίνεται σε κοσμικές αίθουσες). Είναι από αυτούς τους Αξιωματικούς που αισθάνομαι ότι δεν θα μετανιώσω ποτέ που του έσφιξα το χέρι, διότι μας τιμά με τη στάση του. 
Σπεύδω να παραθέσω αυτούσια την ανακοίνωση, όπως την έλαβα από άλλον συνάδελφο, για λόγους εύλογα επιδιωκόμενης δημοσιότητας, κι επιφυλάσσομαι να το διασταυρώσω, όμως την δημοσιεύω αυτούσια διότι είναι από τους συναδέλφους που κερδίζει επάξια τη θέση του στη σελίδα μου.

Το άρθρο που ακολουθεί είναι μια πραγματική και συγκλονιστική ιστορία, 
ενός συνέλληνα που ήθελε να αλλάξει τον κόσμο..


Αγαπητοί, φίλοι του αυτονόητου,
Έμπλεξα με τα πίτουρα και πάνε να με φάνε οι κότες!!!!!
Η ιστορία μου ξεκινάει από το καλοκαίρι του 2006. Αρχές του Ιουνίου αποφάσισα να ασχοληθώ ενεργά με την πολιτική. Να προσφέρω στα κοινά. Έβαλα λοιπόν υποψηφιότητα για Νομάρχης Θεσσαλονίκης. Πίστευα ότι ο αγώνας γινόταν επί ίσοις όροις! Κούνια που με κούναγε! Ξέχασα να σας πω ότι μέχρι τότε και για 2 χρόνια ήμουν Γενικός Διευθυντής Β. Ελλάδος του ΛΑΌΣ,τρομάρα μου. Στραβωμάρα είχα;Μήπως είχα VERΤIGO;Ένα σύνδρομο που παρουσιάζεται στους Αεροπόρους,με συμπτώματα παραίσθησης. Δεν αντιλαμβάνεσαι αν πηγαίνεις δεξιά ή αριστερά. Ας αφήσω τις φτηνές δικαιολογίες,την μαλακία την έκανα, πρέπει να το παραδεχτώ. Το κακό είναι ότι παρ έσυρα μαζί μου κι άλλους. Όμως, πήρα τη διαβεβαίωση ότι θα είχα την πολιτική στήριξη του κόμματος. Ξανά,κούνια που με κούναγε!Θα μου πείτε,δεν ήξερες δεν ρώταγες;Ηθελέστα και παθέστα!Τέλος πάντων. Έξω από το γραφείο μου ''κρέμασα'' ένα πανό, με το κύριο σύνθημα του συνδυασμού μου.
''ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΑ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ''!!Ξεκίνησα τον προεκλογικό μου αγώνα με έναν τρόπο που εγώ ήξερα. Στηρίχθηκα στις δικές μου γνώσεις,εμπειρίες,θέσεις,πολιτικές απόψεις άλλα κυρίως στα προσωπικά μου ''πιστεύω'' σε ότι έχει σχέση με Πατρίδα,θεσμούς,δίκαιο, ηθική,αρχές και αξίες.
Μια μέρα προσήλθαν στο γραφείο μου μια ομάδα ανθρώπων για να μου μιλήσουν για ένα πρόβλημα τους. Ήταν τουριστικοί πράκτορες, ιδιοκτήτες λεωφορείων, οι οποίοι μου ανέφεραν για ένα θέμα που, ομολογουμένως, μέχρι τότε δεν γνώριζα. Τους άκουσα με προσοχή και ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Θεωρώ ότι έτσι έπρεπε να κάνω. Επρόκειτο για την μεταφορά μαθητών. Εν συντομία,για όσους δεν γνωρίζουν,όπου δεν υπάρχει σχολείο,πρωτοβάθμιο ή δευτεροβάθμιο,το Κράτος είναι υποχρεωμένο να μεταφέρει τους μαθητές στο πλησιέστερο σχολείο. Σε όποιον Δήμο ή Κοινότητα δεν υπάρχει αστική συγκοινωνία,ο Δήμαρχος οφείλει να δηλώσει αδυναμία και έτσι ακολουθεί μειοδοτικός διαγωνισμός, μεταξύ ιδιωτών πρακτόρων λεωφορείων. Όσοι συμμετέχουν, πρέπει να πληρούν κάποιες προϋποθέσεις(καταλληλότητα λεωφορείων,συνοδών,κτλ) και τελικά όποιοι προσφέρουν την καλύτερη τιμή, αναλαμβάνουν την μεταφορά των μαθητών. Συνέχισαν να μου λένε περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με το πρόβλημα τους και μου ανέφεραν ότι, τα τελευταία χρόνια, όλοι οι διαγωνισμοί,περιέργως, κατέληγαν ''άγονοι'' και όλα τα δρομολόγια πήγαιναν με απευθείας ανάθεση, σε συγκεκριμένες εταιρείες. Σταδιακά και μέσα σε λίγα χρόνια, από το 40% των δρομολογίων, κατέληξαν,από το2004 και μετά, ΟΛΑ τα δρομολόγια,στο 100%,να πηγαίνουν,ΜΕ ΑΠΕΥΘΕΙΑΣ ΑΝΑΘΕΣΗ, σε λίγους. Συμπτωματικά,αυτοί οι λίγοι, ήταν πάντοτε οι ίδιοι!!!Οι άνθρωποι ήταν απελπισμένοι. Μάλιστα για όσα μου είπαν, είχαν και αποδείξεις,χαρτιά διάφορα από πολλούς διαγωνισμούς που είχαν γίνει και ενώ αυτοί πρόσφεραν καλύτερες τιμές,οι διαγωνισμοί κρίθηκαν άγονοι και τις ''δουλειές τις έπαιρναν οι άλλοι,οι ίδιοι!!Αξίζει να τονίσω ότι όσα έγγραφα μου έδειξαν, τα είχαν πάρει από το υπεύθυνο τμήμα της νομαρχίας, ύστερα από εισαγγελική εντολή!!!! Εξαιτίας του αθέμιτου ανταγωνισμού δεν μπορούσαν να ''σταυρώσουν'' δουλειά, με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν να κλείσουν. Ήταν αγανακτισμένοι και ζήτησαν την βοήθειά μου.
Εγώ, ως οπαδός του αυτονόητου,πολύ πριν ξεκινήσει την ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟΥ ο Γιωργάκης Παπανδρέου (το Γιωργάκης,το βάζω για να μην τον μπερδέψτε με τον παππού του και όχι ειρωνικά) και επειδή διέκρινα πιθανές ενδείξεις, καταρχήν αδικίας και ύστερα σπατάλης Δημοσίου χρήματος, τους υποσχέθηκα ότι θα πράξω ''τα δέοντα''.Επειδή πίστευα ότι για την επίλυση του κάθε προβλήματος, ΠΡΕΠΕΙ να απευθύνεσαι στον αρμόδιο φορέα,κατέθεσα μηνυτήρια αναφορά ΚΑΤΑ ΠΑΝΤΟΣ ΥΠΑΙΤΙΟΥ στον υπεύθυνο σχετικό θεσμό.
Έβαλα υπό μάλης, ότι έγγραφα μου έφεραν και τα προσκόμισα στον εισαγγελέα! Θεώρησα ότι αυτός και μόνο αυτός, θα μπορούσε να βγάλει ''το φίδι από την τρύπα''! Ούτε τα κανάλια,ούτε οι εφημερίδες,ούτε η Αστυνομία,ούτε η Πυροσβεστική!!!!Χωρίς να το καταλάβω,τότε ακριβώς,με τσίμπησε το φίδι.. Τότε ξεκίνησαν τα βάσανα μου. Γιατί;Γιατί έκανα αυτό που, εγώ πίστευα ότι, ήταν αυτονόητα σωστό!
Ο εισαγγελέας αφού μελέτησε την υπόθεση,φαντάζομαι με την δέουσα προσοχή και υπευθυνότητα,έκρινε ότι πράγματι συντρέχουν οι λόγοι ώστε να ασκήσει δίωξη για ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΚΑΘΗΚΟΝΤΟΣ σε κάποιους εκλεγμένους πολιτικούς της Νομαρχιακής αυτοδιοίκησης καθώς επίσης και σε μερικούς λεωφορειούχους για συνέργεια σε παράβαση καθήκοντος,ΚΑΤ'ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ!!!Ονόματα δεν λέω αλλά σχεδόν όλη η Ελλάδα, γνωρίζει για ποιους μιλάω!!!!!!!!
Ύστερα από λίγο καιρό και αφού συνέβησαν όλα τα παραπάνω,κτύπησε την πόρτα του σπιτιού μου ένας αστυνομικός και μου παρέδωσε μια μήνυση και μια αγωγή, εις βάρος μου,για συκοφαντική δυσφήμηση. Ένας εκ των διωκόμενων συνεργών,συμπτωματικά αυτός που έπαιρνε τη μερίδα του λέοντος, από το σύνολο των δρομολογίων,με κατηγορούσε ως συκοφάντη, ψεύτη,δόλιο,κακούργο και εγώ δεν ξέρω τι άλλο!!Ζητούσε την παραδειγματική τιμωρία μου καθώς και κάποιες δεκάδες χιλιάδες ευρώ ως αποζημίωση,λεφτά που για να τα πληρώσω πρέπει να πουλήσω το σπίτι μου των 100 τετραγωνικών το οποίο, σημειωτέον,το πήρα με δάνειο και θα το ξεχρεώσω όταν γίνω 70 ετών!!Για την ιστορία,ένα σπίτι, το οποίο είναι το μοναδικό πράγμα που αγοράσαμε μετά από 30 χρόνια δουλειάς. Εγώ ως Αεροπόρος της Π.Α ,με 5.000 ώρες πτήσης σε διάφορους τύπους αεροσκαφών και η γυναίκα μου σαν Τραπεζικός υπάλληλος. Ξανά για την ιστορία,ο μηνυτής μου διαθέτει για Ι.Χ, αυτοκίνητα, που την αξία τους δεν την φθάνουν τα σπίτια 5 Αεροπόρων. Δεν πειράζει το μάτι μου δεν θα μείνει εκεί, γερός να είναι να τα χαίρεται.
Έχοντας απόλυτη εμπιστοσύνη στο θεσμό της Δικαιοσύνης,περίμενα. Φεέεεταα!!! !!!!!Πέρασαν μερικά χρόνια και αν εξαιρέσουμε καμιά δεκαριά φορές, που έγινε ''ο χαμός''με το θέμα, δεν έγινε τίποτα το συγκεκριμένο. Πανελλαδικές απεργίες απλήρωτων λεωφορειούχων,κλείσιμο σχολείων,πορείες συλλόγων γονέων και κηδεμόνων,πρωτοσέλιδα εφημερίδων,ολόκληρες τηλεοπτικές εκπομπές και η υπόθεση βρισκότανε στον ανακριτή!!! Το ψάχνανε το πράγμα.......
Πρέπει να τονίσω ότι όλο αυτό το διάστημα με το συγκεκριμένο θέμα ασχολήθηκε και ο έτερος υπεύθυνος θεσμός,πυλώνας της δημοκρατίας,η Βουλή των Ελλήνων. Με διάφορες ερωτήσεις,επερωτήσεις,απαντήσεις, επιτροπές,συμβούλια, αρκετά Υπουργεία προσπάθησαν να επιλύσουν το θέμα. Μπέρδεψαν όμως τα μπούτια τους. Ο ένας έριχνε το μπαλάκι στον άλλον με αποτέλεσμα να χάσουν την μπάλα. Παράλληλα, το θέμα απασχόλησε την ίδια περίοδο και την Ε.Ε. Ο κ.Παπαδημούλης και κάποιοι άλλοι, προσέφυγαν στην επιτροπή αναφορών της Ε.Ε και στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια και αυτοί, οι αθεόφοβοι, σταμάτησαν να στέλνουν τα μισά χρήματα, που μέχρι τότε πλήρωναν!!Υπόψιν ότι το σύνολο των χρημάτων που πληρώναμε ως φορολογούμενοι, για την μεταφορά μαθητών ΕΤΗΣΙΩΣ, ανέρχονταν στο ιλιγγιώδες ποσό των 300.000.000 ευρώ περίπου!!!!! Επαναλαμβάνω,ΤΡΙΑΚΟΣΙΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΕΥΡΩ τον χρόνο. Κάθε χρόνο! Όσα περίπου μάζεψαν από τις περικοπές των δώρων από τους μισθούς και τις συντάξεις ΟΛΩΝ των Ελλήνων, μισθωτών και συνταξιούχων!!!
Εγώ πάντως περίμενα υπομονετικά,βέβαιος ότι όλα θα πάνε καλά και στο τέλος θα λάμψει η αλήθεια. Ένα πρωί χτύπησε το κουδούνι της εξώπορτας μου ,και ξανά ,ο ίδιος Αστυνομικός, μου παρέδωσε μια κλήση για να παρουσιαστώ σε έναν ανακριτή, στα δικαστήρια της Θεσσαλονίκης, για να απολογηθώ. Αναφέρομαι στην υπόθεση της δικής μου δίωξης. Αφού ετοίμασα μια έγγραφη απολογία μου,στην οποία εξηγούσα τους λόγους της πράξης μου,τόνισα και κάποιες λεπτομέρειες σχετικές με την υπεράσπιση μου σε συγκεκριμένες κατηγορίες του μηνυτή μου,πήρα τον δρόμο μου για την ησυχία μου και.... ξαναπερίμενα. Υπόψιν ότι όλα τα έκανα μόνος μου, καθώς ως γνωστόν, οι δικηγόροι κοστίζουν αρκετά λεφτά. Άσε που δεν μπορούσα να στερήσω από το σπίτι, όσα έξοδα χρειαζότανε. Τότε ήταν που σκέφτηκα ότι έμπλεξα με τα πίτουρα και άρχισα να νοιώθω τα τσιμπήματα από τις κότες. Η οικογένεια μου δεν είχε καμιά δουλειά να πληρώσει για τις δικές μου ΜΑΛΑΚΙΕΣ. Δεν πέρασε πολύς χρόνος,άνοιξη του 2009 πρέπει να ήταν, ο ίδιος Αστυνόμος(αυτός μάλλον με έβαλε στο μάτι) μου παρέδωσε μια άλλη κλήση για να παρουσιαστώ στα δικαστήρια. Ο ανακριτής έκρινε πως έπρεπε να κάτσω στο εδώλιο του κατηγορουμένου και να δικαστώ. Άρχισαν να με ζώνουν τα φίδια. Παράλληλα όμως άρχισα να την ''ψωνίζω''.Από το πουθενά άνοιξα μπελάδες. Εγώ, που στα δικαστήρια δεν πήγα ούτε για κλήση τροχαίας,κάθε τρεις και λίγο, να απολογούμαι σε ανακριτές,δικαστές και εισαγγελείς. Και όλα αυτά γιατί;Γιατί έκανα το ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ!!!Αν από την αρχή αδιαφορούσα,δεν νοιαζόμουν και πετούσα στο καλάθι των αχρήστων τον φάκελο, σήμερα θα ήμουν μια χαρά. Ούτως ή άλλως από το 2007, έχω παραιτηθεί από την βρωμιά της πολιτικής και ησύχασα.
Έπρεπε όμως να αντιδράσω. Να υπερασπιστώ τον εαυτό μου. Άσε που άρχισαν να ''πέφτουν''διάφορα ύποπτα απειλητικά, τηλεφωνήματα ,ανώνυμα,στο σπίτι. Ένας φίλος, δικηγόρος,με συμβούλεψε, για την δική μου ασφάλεια,να δημοσιοποιήσω την υπόθεση αφού αυτός είναι ο καλλίτερος και ποιο ενδεδειγμένος τρόπος προστασίας και αποτροπής απέναντι στις απειλές. Έστειλα σε πολλούς δημοσιογράφους,σε όλες τις ''φίρμες''σοβαρούς, ''ντεμέκ'',διώκτες σκανδάλων,επιστολές όπου περιέγραφα λεπτομέρειες της υπόθεσης. Μάλιστα,ένας εξ αυτών ετοίμασε ολόκληρο ρεπορτάζ,με συνεντεύξεις όλων των εμπλεκομένων για μια τηλεοπτική εκπομπή που όπως μου υποσχέθηκε, μέσα στις επόμενες μέρες, θα ''έβγαζε''στον αέρα. Αποτέλεσμα;Το έκαναν ''γαργάρα'', όλοι τους!!(Τα ονόματα τους,αν χρειαστεί,έτσι για την ιστορία, υπάρχουν.)...
Από τότε και για άλλες δύο φορές, κάθισα στο εδώλιο του κατηγορουμένου,έτοιμος από πάσης απόψεως να δικαστώ ,να τελειώνω και να ησυχάσω,παρόλα αυτά και για άγνωστους λόγους, η δίκη 'έπαιρνε αναβολή!!Τα δικαστήρια, επικαλούνται ως επιχείρημα ότι, έχουν συσχετίσει τις υποθέσεις. Θα δικαστούμε όλοι μαζί, ή ίσως, δικαστούν πρώτα οι άλλοι και μετά εγώ. Άντε ξανά στο περίμενε!!Γάιδαρος να ήμουν, θα είχα σκάσει.
Εν τω μεταξύ, άλλαξε η Κυβέρνηση. Ήλθε το ΠΑΣΟΚ. Επειδή άρχισε να μεγαλώνει η πίεση,όχι μόνο η απειλητική αλλά και η άλλη,η πραγματική,17 η μεγάλη ,11 της καρδιάς,ένοιωσα ότι κάτι πρέπει να κάνω. Εκτός από την θεραπεία και τα χάπια, που ξεκίνησα να παίρνω, μάλλον για μια ζωή από δω και στο εξής,πήρα το θάρρος και έγραψα ένα γράμμα στον Πρωθυπουργό, τον καινούργιο,τον Γ. Παπανδρέου περιγράφοντας την υπόθεση. Όχι ότι περίμενα να ''βγει'' τίποτα,αλλά να,μέσα στην ζαλάδα μου το είδα σαν κίνηση απελπισίας.

Έπαθα,ειλικρινά,την πλάκα μου, όταν, μέσα σε ελάχιστο χρόνο,πήρα απάντηση από το γραφείο του Πρωθυπουργού. Όχι από τον ίδιο (να μην τρελαθούμε κιόλας)αλλά από τους επιτελείς του, οι οποίοι με ευχαρίστησαν εκ μέρος του. Πρέπει να ομολογήσω ότι ''ψηλώθηκα'' λίγο, κυρίως όμως αισθάνθηκα μεγαλύτερη ασφάλεια. Σκέφτηκα ότι δεν είναι λίγο πράγμα, στο πρόβλημα μου,να είναι κοινωνός και γνώστης ,ο ίδιος ο Πρωθυπουργός και μάλιστα να με ευχαριστεί και από πάνω. Πολύ το ευχαριστήθηκα!!! 
Τα δυσάρεστα ήλθαν αργότερα. Το καλοκαίρι του2010, πέντε χρόνια μετά την κατάθεση της μηνυτήριας αναφοράς μου,ένας άλλος Αστυνομικός (ο παλαιός πήρε μετάθεση στον Έβρο,μάλλον Ν.Δ ήταν) μου παρέδωσε το βούλευμα, το οποίο περιέγραφε(ύστερα από 5 χρόνια μελέτης !!!!)την πρόταση κάποιου Αντεισαγγελέα Πλημμελειοδικών(ονόματα δεν λέω,κομμένες οι μαλακίες) όπου έγραφε ότι, για συγκεκριμένους λόγους ,προτείνει να παύσει οριστικά η ποινική δίωξη για όλους τους κατηγορουμένους!!!ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΜΕΝΑ!!!!!!!!!!!!!!
Θέλετε να μάθετε τους λόγους που γράφει ο ''ποιητής'';με λίγα λόγια.
ΠΡΩΤΟΝ.
Όλοι οι κατηγορούμενοι που διώκονται εξ αρχής,είτε πρόκειται για παράβαση καθήκοντος κατ εξακολούθηση ή για άμεση συνέργεια για παράβαση καθήκοντος ,επειδή τα παραπάνω ποινικά αδικήματα θεωρούνται πλημμελήματα ,όσες αξιόποινες πράξεις τελέστηκαν μέσα στα 5 προηγούμενα χρόνια παραγράφονται!!!!!!!Όπως καταλαβαίνετε, όλες οι απευθείας αναθέσεις δρομολογίων, που έγιναν στους συγκεκριμένους,σε τιμές μέχρι και πέντε φορές πάνω από τους άλλους που μειοδότησαν,ενώ ασκήθηκαν εναντίον τους διώξεις, αυτές ΟΛΕΣ ΠΑΡΑΓΡΆΦΟΝΤΑΙ.!! 
Υπήρχαν όμως και άλλες περιπτώσεις, ποιο πρόσφατες,πριν την πενταετία, για τις οποίες δεν μπορούσε να ισχύσει, δικονομικά,η παραγραφή. Ακούστε λοιπόν που στηρίχθηκαν για να τους απαλλάξουν.
 Στις 23/12/2008 (παραμονές Χριστουγέννων παρακαλώ) υπουργοί της Κυβέρνησης Ν.Δ , πέρασαν, ''νύχτα'', σε νομοσχέδιο, σχετικό με την αναδιοργάνωση της Δημοτικής Αστυνομίας,τροποποίηση ''ΜΠΟΥΓΑΔΑ'', ''ΠΕΝΤΑΚΑΘΑΡΙΔΗΣ'', όπως έλεγε κάποιος γνωστός δικηγόρος της Θεσσαλονίκης. Με λίγα λόγια, νομιμοποίησαν τους πάντες από το 2001!!
ΝΟΜΟΣ 3731/ΦΕΚ 263 Α της 23/12/2008
Ημερ.ψήφισης 15/12/2008
Ημερ.κατάθεσης 20/11/2008 
Προσωπικά πιστεύω ότι, σε όλη αυτή την ιστορία για αγρίους, το χειρότερο κομμάτι που συνέβη, ήταν η ψήφιση αυτού του κανονιστικού νόμου. Δείχνει, πως κουκουλώνουν, τα πάντα.
Όμως ο Θεός αγαπάει τον ΚΛΕΦΤΗ, αγαπάει και τον νοικοκύρη!!
Την ίδια εποχή, η άλλη εξουσία, ο τρίτος πυλώνας,το Κράτος,οι Επιθεωρητές- Ελεγκτές Δημόσιας Διοίκησης, διενήργησαν ελέγχους για το ίδιο θέμα, στους Νομούς Θεσσαλονίκης, Δράμας και Σερρών. Στο πόρισμα τους, της 24/3/2010,αριθμός έκθεσης 175/Θ/2010 ύστερα από έλεγχο ανακάλυψαν όχι μια ή δυο, αλλά 47( σαράντα επτά σελίδες),γεμάτες με παρατυπίες και παραβάσεις!!!!
Επόμενο ήταν ,ο Πρόεδρος και μερικοί δικαστές του συμβουλίου των Πλημμελειοδικών(είπαμε ονόματα ΔΕΝ λέμε) αφού μελέτησαν την πρόταση του αντιεισαγγελέα, το πόρισμα των επιθεωρητών Δημόσιας Διοίκησης,τους υφιστάμενους νόμους και όλα τα σχετικά της υπόθεσης ,αποφάσισαν να διατάξουν την περίπτωση άσκησης ποινικής δίωξης για το αδίκημα της ΑΠΙΣΤΙΑΣ. Δηλαδή,ΚΑΚΟΥΡΓΗΜΑ!!!!!!
Αν νομίζετε ότι ξεμπέρδεψα, είστε γελασμένοι.
 Λίγο καιρό αργότερα και ενώ παρακολουθούσα τις πρωινές εκπομπές στην τηλεόραση,κτύπησε το τηλέφωνο του σπιτιού μου. Το σήκωσε η γυναίκα μου. Ήταν κάποια υπάλληλος, από κάποιο γραφείο,κάποιου ανακριτή, από τα Δικαστήρια Θεσσαλονίκης. Ρώτησε την γυναίκα μου αν πράγματι , αυτό ήταν το τηλέφωνο του σπιτιού μου.  Έκπληκτη, άκουσε την υπάλληλο να της λέει ότι οι υποθέσεις ''μεταφοράς μαθητών'',έχουν κλείσει. Η γυναίκα μου καταχάρηκε. Όλο αυτό το διάστημα,με αυτήν τη κατάσταση κόντεψε να τρελαθεί. Από περιέργεια, ρώτησε πως έγινε αυτό,και κόντεψε να μείνει στον τον τόπο. ''Διότι,της είπε η υπάλληλος,η υπόθεση ''πάει'' αρχείο αφού ο κύριος Τσιπίδης ,ΠΕΘΑΝΕ.''
Αν δεν βρισκόμουν εκεί, μπροστά της, δεν ξέρω τι θα γινόταν.
' 'Από που προκύπτει αυτό'' ,ρώτησε. Ο σύζυγος μου είναι εδώ και είναι μια χαρά.
''Μα τι λέτε κυρία μου ,απήντησε η υπάλληλος,εσείς θα μου μάθετε την δουλειά μου;Εδώ έχω μάλιστα, ως απόδειξη,την ληξιαρχική πράξη ΘΑΝΑΤΟΥ του άνδρα σας!!!!!''Άρχισα να έχω αμφιβολίες. Λες να πέθανα και να μην το ξέρω εγώ,ο άμεσα ενδιαφερόμενος;
Πήρα αμέσως το αυτοκίνητο μου και με ταχύτητα 1000χλμ έφθασα στο συγκεκριμένο γραφείο. Με την ταυτότητα μου,απόδειξη για κάθε περίπτωση αμφισβήτησης,ως νέος Λάζαρος,είδα με τα ματάκια μου την ληξιαρχική πράξη θανάτου, που έγραφε το όνομα μου!!!! Μπροστά -μπροστά,μέσα στον φάκελο της γνωστής ιστορίας. Πως βρέθηκε εκεί;Δεν έχω ιδέα. Η εύκολη απάντηση;Μάλλον ,ΛΑΘΟΣ ΕΓΙΝΕ, ζητάμε συγγνώμη.
Εσείς τι λέτε να έγινε;Λέτε να έγινε λάθος και ως δια μαγείας το χαρτί να ''πέταξε'' από μόνο του μέσα στον φάκελο της δικογραφίας;Λέτε να συσχέτισαν τις υποθέσεις έτσι ώστε με τον δικό μου ''θάνατο'', αφού δεν θα υπήρχε μηνυτής-καταγγέλλων, άρα δεν υπήρχε ανάγκη δίωξης;;;;Λέτε να πέρασε από το μυαλό τους να με ''στείλουν '' ,για παραθέριση να βλέπω τα κυπαρίσσια ανάποδα, στα αλήθεια;ΤΑ ''φράγκα'' ήταν τόσα πολλά και εγώ τόσο ασήμαντος!!Τα συμπεράσματα, δικά σας.
Σας κούρασα με την ιστορία μου αλλά επειδή η ζωή συνεχίζεται και επειδή κάποιοι από τους κατηγορούμενους για απιστίες (ΚΑΚΟΥΡΓΗΜΑΤΑ) εξακολουθούν και είναι Δημόσια πρόσωπα.....άλλοι συνεχίζουν να ''παίρνουν'' δουλειές, με ΑΠΕΥΘΕΙΑΣ αναθέσεις, με τριπλάσιες ,και βάλε,τιμές,πιστεύω ότι πρέπει να συνεχίσω να παλεύω, για το ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ!!!!Με όποιο προσωπικό κόστος. Δεν έχω δικαίωμα να σιωπήσω. Αυτή η πατρίδα, για την οποία έχω δώσει όρκο τιμής να υπερασπίζω, εδώ που έφτασαν τα πράγματα,ίσως τώρα με χρειάζεται περισσότερο. Επειδή έχω περίσσευμα τρέλας,σας προσκαλώ όλους στις 1 Μαρτίου του 2012 στα Δικαστήρια Θεσσαλονίκης,μάρτυρες υπεράσπισης ή κατηγορίας, αν προτιμάτε, για να παρακολουθήσετε σε απευθείας μετάδοση,την δίκη μου!Δεν θέλω να σας επηρεάσω αλλά μερικές φορές ξέρετε πως νοιώθω;Σκέφτομαι, και με πιάνει το παράπονο, πως αν ήμουν αναρχικός ή ακραίος, θα υπήρχαν έξω από τα Δικαστήρια, περισσότεροι από εκατό αναρχικοί με πανό, για υποστήριξη. Επειδή υπάρχει και εδώ το ενδεχόμενο του κινδύνου της παραγραφής,εκτιμώ ότι η δίκη πρέπει να γίνει,οπωσδήποτε.
Σας παρακαλώ πάρα πολύ ελάτε στην θέση μου. Σε μια στιγμή που το σύνολο των Ελλήνων δεν έχει να φάει,τα παιδιά μας σκέφτονται να μεταναστεύσουν στο εξωτερικό,ενώ κάποιος συνέλαβε επ'αυτοφώρω μερικούς επίορκους δημόσιους λειτουργούς να κλέβουν,με τα κλοπιμαία στα χέρια τους,τους οδήγησε μόνος του,τσουβαλάτους στον εισαγγελέα, να δικάζεται πρώτος αυτός, επειδή τους αποκάλεσε κλέφτες και κατά συνέπεια τους πρόσβαλε!!!Το ζήτημα για μένα είναι πως, επειδή έμπλεξα με τα πίτουρα δεν θα αφήσω καμία ΚΟΤΑ ,να με εκβιάσει. Δεν μου το επιτρέπει ούτε η ανατροφή μου ,ούτε η καταγωγή μου ,ούτε η ιστορία μου!
Μια ιστορία για αγρίους !!!!!Σκέφτομαι μάλιστα να στηρίξω την υπερασπιστική μου γραμμή σε επίσημα έγγραφα της δικογραφίας, από τα οποία αποδεικνύεται ότι , ως γνήσιος ΠΕΘΑΜΕΝΟΣ άνθρωπος ,δεν είναι δυνατόν να καταδικαστώ!!!!

Μετά τιμής, '' Ο αποθανών''

Τσιπίδης Δημήτρης
Σμήναρχος ιπτάμενος ε.α

Υ.Σ. Καταθέτοντας τις παραπάνω απόψεις μου και τα συνημμένα στοιχεία, ίσως ,λόγω παρόρμησης και συναισθηματικής φόρτισης, να παραβαίνω κάποιους τυπικούς κανόνες. Σέβομαι το έργο της Δικαιοσύνης αλλά, στην παρούσα φάση,δίνω μεγαλύτερη έμφαση στα λαϊκά δικαστήρια και στην άποψη των απλών πολιτών!!!!!!!!!!Άλλωστε ύστερα από τόσα χρόνια έχω κάνει την αυτοκριτική μου. Με άπειρες δόσεις αυτοσαρκασμού, δηλώνω φταίχτης και αναλαμβάνω τις ευθύνες μου. Όχι διότι κατήγγειλα πιθανό σκάνδαλο, στην δικαιοσύνη, αλλά γιατί έμπλεξα με τα σκατά!!!Τα οποία, δυστυχώς, ο κόσμος συνεχίζει να ΨΗΦΊΖΕΙ. Όποιος νοιώθει προσβεβλημένος δηλώνω κατηγορηματικά ότι δεν εννοώ αυτόν ,αναφέρομαι στους άλλους......


Κυριακή 25 Σεπτεμβρίου 2011

Προς ΣΕΕ: Να συμπεριφερθούμε ως Στρατηγοί, Οργανώνοντας την Επίθεση προς τα Δύο Μεγάλα Κόμματα, Επιδιώκοντας Συνεργασία... με Μικρά Κόμματα (εσω-εξωκοινοβουλευτικά) και Κοινωνικούς Φορείς ΜΚΟ...

Το email που έστειλα στις 25 Σεπ.2011 (δύο μήνες πριν την ίδρυση του Συνδέσμου Εθνικής Ενότητας) στον συνάδελφο και ιδρυτικό μέλος του ΣΕΕ, Πάτροκλο Λυμπερόπουλο, και τα μέλη της σχετικής επιτροπής, εφιστώντας τους την προσοχή για τη λάθος πορεία που χαράζαμε, ειδικά όσον αφορά την άκριτη υιοθέτηση λαϊκισμού για την προσέλκυση αδιακρίτως όλων ανεξαρτήτως των αρχών που υιοθετούσαν. Οι αποδέκτες σιώπησαν, κι όπως τους υποσχέθηκα αποχώρησα και προφανώς δεν ευθύνομαι για το αποτέλεσμα, το οποίο ίσως δείχνει δείχνει σε κάποιους τα λάθη, κι αν ίσως είχα κάπου δίκιο. Έκτοτε εισέπραξα αρκετές επιθέσεις για τις θέσεις μου, όμως ακόμη κανείς δεν έκανε την αυτοκριτική του, ακόμη κι όσοι αποχώρησαν από τον ΣΕΕ.
Ιωάννης Μανομενίδης
Θεσσαλονίκη 18 Ιαν.2013  


From: Σμχος ε.α.Ιωάννης Μανομενίδης 
Sent: Sunday, September 25, 2011 1:29 AM
To: 'patroklos lymperopoulos'; 'Sideris'; 'Αγγελος '; 'αθανασιου αγγελος '; 'σαρυπαππας αργυρης '; 'Αστεριος '; 'μακρυγιαννης γιωργος '; 'φωτοπουλος γιωργος '; 'καζακος λεανδρος '
Cc: 'χυτας γιαννης '; Νίκος Αλικάκος
Subject: RE: Σχετ: Προγραμματικες

Αγαπητέ Κύριε Λυμπερόπουλε, 
Σας ευχαριστώ για την απάντηση σας. Για να μην θεωρηθεί ότι κωλυσιεργώ στο έργο της επιτροπής, απλά θα δευτερολογήσω κι αποφασίστε ότι θεωρείτε σωστό, κι αν επιμένετε συνεχίστε το έργο σας, όπως κρίνετε. 

Θεωρώ ότι η επιτροπή βρίσκεται σε λάθος δρόμο και δεν κάνω κριτική. Διαπίστωση κάνω. Αν έχω δίκιο κι έτσι είναι, τότε το τελικό αποτέλεσμα δεν θα είναι το επιθυμητό, ακόμη κι αν προλάβετε τις προθεσμίες. Παραμένω με την άποψη μου ότι δημιουργούμε ένα νέο κόμμα όπως τα άλλα, και μην αυταπατάσθε ότι «οι πολίτες το γνωρίζουν» και μεταξύ μας θα παρακαλούσα να μιλάμε με επιχειρήματα, κι όχι με πειστικό λόγο. Προσωπικά δεν προσπαθώ να σας πείσω, την αλήθεια προσπαθώ να ανακαλύψουμε. 

Εκτίμηση μου είναι ότι όχι μόνο οι πολίτες αλλά ούτε εμείς οι στρατιωτικοί εκτιμούμε όλους μας διότι όλοι γνωρίζουμε ότι δεν είμαστε ομοιογενείς. Ή μήπως πιστεύετε ότι λίγοι στρατιωτικοί θα ξαναψηφίσουν ΠΑΣΟΚ ή ΝΔ;  Προσωπικά δεν σας γνωρίζω όσους ξεκινήσατε την πορεία αυτή, αλλά τη στηρίζω στα πρώτα βήματα κι όσο θα πιστεύω ότι κινείται σε σωστή βάση. Η ομιλία του κ.Αλικάκου με καλύπτει στους βασικούς στόχους, κι από την γενικότερη του εικόνα μου φαίνεται ότι έχει αρχές με τις οποίες συμφωνώ. Τον κ.Χύτα τον γνώρισα στη Θεσσαλονίκη, κι εκτιμώ ότι κι αυτός έχει τέτοιες αρχές. Για τους υπόλοιπους απόστρατους, γιατί εθελοτυφλείτε; Δεν είμαστε όλοι γνώστες τόσων κακοδαιμονιών μέσα στο στράτευμα, από μεταθέσεις, αναξιοκρατία, βόλεψη διαφόρων, κυκλώματα κλπ, ώστε να μην μπορούμε να δεχθούμε apriori ότι οποιοσδήποτε στατιωτικός θα είναι και αξιόλογος (τουλάχιστο ο ίδιος προσωπικά δεν το δέχομαι). Κάτι που οφείλουμε να κάνουμε είναι να χωρίσουμε κι αναμεταξύ μας την ίρα από το στάρι. Προσωπικά έχω αναρτήσει τον προσωπικό μου αγώνα δημόσια (Ιωάννη Μανομενίδη, Κυνηγός Αγρίων Στρουθοκαμήλων, http://axiokratiastised.blogspot.com/) με ονόματα... ειδικά επειδή παραιτήθηκα ρητά (στις αναφορές μου) για να ασχοληθώ με την πολιτική και να «αποκασταστήσω» (να επιβάλω) την Αξιοκρατία (αυτό ισχυρίζομαι), ώστε όποιος γνωρίζει κάτι διαφορετικό να το γράψει και να με διαψεύσει... Επίσης δεν είμαι λαϊκιστής, για να διακηρύσω ότι «εμείς οι στρατιωτικοί θα σώσουμε την Πατρίδα», διότι πολλοί θέλουν ακόμη να πάρουν αδιαφορώντας για το τι θα προσφερουν στους πολίτες (υποθέτω ότι σκοπός μας είναι ως πολιτική κίνηση να προσφέρουμε κι όχι να πάρουμε, βλ και Ιωάννη Μανομενίδη, "Απάντηση στο Λαϊκισμό απόστρατου κάτω των 55 ετών που "Φτύνει" στα Μούτρα την Κυβέρνηση και "συγκλονίζει", 22 Σεπ. 2011 http://imanomen.blogspot.gr/2011/09/55.html) ... Όμως το ερώτημα δεν είναι (OXI) πως το υποδέχονται οι στρατιωτικοί, αλλά (πως το δέχονται) οι πολίτες. Οπότε δώστε βάρος στα σχόλια των πολιτών. Εάν υιοθετήσουμε τις απόψεις του Μακρυγιάννη, ούτε εγώ και πολλοί άλλοι ειλικρινείς και ανιδιοτελείς απόστρατοι, φυσικά ούτε οι πολίτες, θα ακολουθήσουμε. Εάν ακολουθήσετε τις θέσεις τις δικές μου, τότε και πολλοί πολίτες θα μας ακολουθήσουν, κι αν μας ακολουθήσουν οι πολίτες, τότε τι επιλογές έχει ο Χρ.Μακρυγιάννης και οι ομοϊδεάτες του; Δεν τους εχθρεύομαι, όμως έχουν λάθος θέσεις, διότι μέσα στην «μάχη, στην αναμπουμπούλα, ως στρατιωτικοί δεν θεωρώ σωστό να κλαψουρίζουμε και να γκρινιάζουμε, αλλά ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΚΑΘΑΡΑ ΤΟ ΣΤΟΧΟ ΜΑΣ, που σίγουρα ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΑΥΤΟΥΛΗΣ ΜΑΣ, η δυστυχία της οικογένειας μας κλπ....κι όσους (εννοώ τέτοιους τύπου "Μακρυγιάννη") τελικώς εάν τους βάλουμε στην οργανωτική μας δομή, θα καταλήξουν να γίνουν τα ίδια «αρπακτικά» με τους σημερινούς πολιτικούς, διότι ενδεχομένως και στη θητεία τους  τα ίδια έκαναν. Διότι, άραγε, ποιον συνάδελφο απόστρατο θα εκτιμήσουν οι πολίτες; Αυτόν που διακηρύσει ότι θα κάνει μαύρη εργασία για να συμπληρώσει το εισόδημα του; ή αυτόν που αφήνει τη σύνταξη του για να κάνει άλλη εργασία; Πόσους τέτοιους έχουμε; Μπορούμε να βρούμε ή να δημιουργήσουμε;

Επί της ουσίας της δευτερολογίας μου... όλοι οι «μικροί» θεωρούν την άποψη τους μοναδική. Ίσως κάποια από όλες μπορεί να είναι τέτοια, αλλά μόνο μία το πολύ από όλες. 

Προσωπικά κατέληξα... να αναλάβουμε την στρατηγική ευθύνη (κάτι τέτοιο φρονώ ότι μας αρμόζει λόγω ιδιότητας και θα είναι στο στοιχείο μας) του συντονισμού όλων, ή των περισσότερων μικρών, με στόχο την ανατροπή, την δραματική συρρίκννωση των δύο μεγάλων κομμάτων, αν είναι δυνατό για την εξαφάνιση τους από την επόμενη Βουλή, διότι ως υπεύθυνα της κατάστασης έχουν σκοπό τη συγκάλυψη των ευθυνών...  (βλ. και Ιωάννη Μανομενίδη, "Να πάρουμε τις 50 έδρες που μας κλέβουν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ", Επικαιρότητα Κόντρα στο Ρεύμα, 16 Μαρ.2012,  http://imanomen.blogspot.gr/2012_03_01_archive.html ) 

Εάν μετά την ομιλία του (Προέδρου)... πιστεύω ότι κι εσείς κι ο κ.Πρόεδρος αποκλείνετε από τους κεντρικούς στόχους....διαπράτετε ένα στρατηγικό λάθος: απομακρύνεστε από την γνωστή αρχή της ηγεσίας που λέγεται «προσήλωση στον στόχο», και ιδιαίτερα εάν παρασυρρόμενοι από τα μικρά διασπαθίσετε τις δυνάμεις μας προσπαθώντας να καλύψετε τα πάντα, τότε θα αναλώσετε την όποια  πίστωση μας δίνουν οι πολίτες, όπως έγινε και με τους αγανακτισμένους, που όταν ξεκίνησαν όλοι σε αυτούς αναφέροντας, όμως δεν μπόρεσαν να αρθρώσουν ένα σαφή λόγο και ξεκάθαρους στόχους και σας παραπέμπω στο άρθρο μου (Ιωάννη Μανομενίδη, "Πριν Ξεφουσκώσ'η αγανάκτιση, Έστω λίγα ν' Αλλάξουν Σωστά", Οικονομολόγος, 31 Μαΐου 2011,  http://manomenecon.blogspot.com/2011/05/blog-post.html) διότι ισχύει και για εμάς....Αν θέλετε να βάλετε επιμερους στόχους, εστιάστε σε λίγα και σημαντικά. Κι αυτά που έγραψα, δεν τα έγραψα όλα για να υιοθετηθούν, αλλά για να γίνει επιλογή στο τι θεωρούμε σημαντικό. 2-3 από αυτά, τα πιο σημαντικά. Τα υπόλοιπα να τα συνδιαμορφώσουμε με άλλα κόμματα με τους πιο ειδικούς, είτε είναι οικολόγοι, είτε Πανεπιστήμια, είτε η Ακαδημία Αθηνών για την Παιδεία, είτε διακεκριμένοι αθλητές για τον αθλητισμό κλπ, αλλά ποτέ ο Έλληνας πολίτης που μας εκτιμά δεν θα μας εκτιμήσει περισσότρο εάν προσπαθήσουμε να αναφερθούμε σε αυτά που είναι άσχετα με την ιδιότητα μας. Αλλιώς, ότι και να λέμε στο τέλος ένα από τα ίδια θα καταλήξουμε να γίνουμε. Ένα πολυσυλλεκτικό κόμμα, όπως όλα. 

Επαναλαμβάνω την πρόταση μου και κλείνω: Να συμπεριφερθούμε ως ΣΤΡΑΤΗΓΟΙ. Να οργανώσουμε την επίθεση προς τα δύο μεγάλα κόμματα, επιδιώκοντας την συνεργασία όχι μόνο με τα άλλα μικρά κόμματα (εσω-εξωκοινοβουλευτικά) αλλά και με όλους τους κοινωνικούς φορείς ΜΚΟ, Πανεπιστήμια κλπ, προσδιορίζοντας ένα κώδικα αξιολόγησης, προσώπων, στόχων, διαφάνειας κλπ. Όχι όποιος έρχεται και μας λέει πόσο μας θαυμάζει ότι θα είναι μαζί μας. Έτσι δεν έκανε το ΠΑΣΟΚ; Που όλοι οι ΝΔκράτες έγιναν εν μία νυκτί "σοσιαληστές"; Ή μήπως όλος ο λαός δεν έκανε πάρτι στα εύφορα χρόνια του ΠΑΣΟΚ. Ο λαϊκισμός που αναφέρθηκε ο Πρόεδρος, είναι ο λαϊκισμός που ο συγκεκριμένος λαός ακολούθησε. Εάν θέλετε πετυχημένη συνταγή, ίσως η λαϊκίστικη (νομίζω θα συμφωνήσετε) άποψη του Χρήστου Μακρυγιάννη να είναι πράγματι πετυχημένη τύπου «ΠΑΣΟΚ», ώστε να προσεταιριστούμε όσους αγαπούν συναισθηματικά το στρατό και τη στολή.... 
ΜΗΝ ΑΝΑΛΩΣΕΤΕ την πίστωση που σας δίνει ο λαός που διάκειται θετικά, σε «αερολογίες» (επιτρέψτε μου δεν το λέω προσβλητικά), βάζοντας τα πάντα μέσα στην διακήρυξη, ούτε να προσπαθήσετε να μοιάσετε όσους χρόνια τώρα αποτυγχάνουν εναντίον των δύο μεγάλων κομμάτων. Έχουμε να αντιμετωπίσουμε, μηχανισμούς, συμφέροντα πολιτών που είναι εξαρτημένοι από κόμματα, που ελπίζουν στην παραμονή του ΠΑΣΟΚ ή στην αλλαγή της ΝΔ για να κερδίσουν ιδιοτελώς και δεν είναι μόνο το 35% που τους επιλέγει, αλλά και αρκετοί από τους αναποφάσιστους που περιμένουν να δουν ποιος ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΥΟ θα κερδίζει στις παραμονές των εκλογών για να τον προτιμήσουν. Για να αξιοποιήσουμε την ευκαιρία, πρέπει να κάνουμε την διαφορά! Λίγοι ξεκάθαροι στόχοι και με σεμνότητα και συναίσθηση ευθύνης για όλα τα άλλα να ξεκινήσουμε διαβούλευση με τους ειδικούς και προσπάθεια να εντάξουμε στο σχέδιο μας όλα τα άλλα κόμματα, από το ΚΚΕ ως το ΛΑΟΣ... Οικολόγους... κινήσεις ή τάσεις (π.χ. άνεργοι, καταναλωτικές οργανώσεις, κλπ), όσοι δηλαδή δεν είναι ήδη υφιστάμενα κόμματα, θα αναλάβουμε εμείς ως απόστρατοι την οργάνωση τους... όσα κρίνουμε ως σημαντικά να ασχοληθούμε...
Έγραψα πολλά, εάν δεν συμφωνείτε, δεν υπάρχει λόγος να μου απαντήσετε και σας καθυστερώ. Συνεχίστε στην διακήρυξη όπως σας εκφράζει... 

Επειδή είναι η τελική μου θέση την κοινοποιώ και στον κ.Πρόεδρο.

Με τιμή

Σμήναρχος ε.α. Ιωάννης Μανομενίδης

Δευτέρα 5 Σεπτεμβρίου 2011

Διοικητικό Δίκαιο Νηπιαγωγείου για Αρχηγούς Γενικών Επιτελείων


Δόξα τω Θεώ, δεν είμαστε κράτος Ασάντ!
Άλλού, βέβαια, κάποιοι επιχαίρουν που δεν είναι Ελλάδα… ή μήπως είναι τυχαία και άδικη η… «κατάντια» μας;
Τυχαία δεν είναι, αλλά άδικη σίγουρα είναι διότι έχουμε διανύσει μεγάλη απόσταση κι έχουμε πετύχει τεράστια πρόοδο στη δημοκρατία μας ανεξάρτητα από την  εσωστρέφεια και  το μηδενισμό που αναμενόμενα κερδίζει έδαφος σε περιόδους κρίσης.
Το ερώτημα είναι πως αισθάνονται οι ηγέτες μας και τι παράδειγμα δίνουν με την καθημερινή τους πρακτική; Πως επιλέγονται και ποιους επιλέγουν για να υπηρετήσουν τους θεσμούς; Σε ορισμένους, ακόμη φαντάζει υπερβολή να οραματιζόμαστε ένα κράτος δικαίου, όπου οι υψηλά ιστάμενοι (και αμειβόμενοι) θα σέβονται τις στοιχειώδεις διατάξεις του διοικητικού δικαίου, όπως λ.χ. την "υποχρέωση της προηγούμενης ακρόασης" και της "αιτιολογημένης απάντησης" προς τον πολίτη, διατάξεις επιπέδου «νηπιαγωγείου» για ανώτατους κρατικούς υπαλλήλους, εάν ενδιαφέρονταν να κάνουν το καθήκον τους. Διατάξεις, δηλαδή, που όταν καταπατούνται συστηματικά και εκ προθέσεως θα έπρεπε ο Υπάλληλος να παύονταν "άνευ ετέρας" όσο ψηλά κι αν ήταν, διότι αναφερόμαστε στο Σύνταγμα. Κι αυτά δεν είναι δυνατό να συμψηφίζονται με την κοινωνικοοικονομική κρίση ή το ευρύτερο διεθνές περιβάλλον με την κατάρρευση αντιδημοκρατικών καθεστώτων, ώστε να συμβιβαστούμε με μία «οιονεί Αφρικανική Δημοκρατία», «τσιφλίκι» του κάθε «καρεκλοκένταυρου»… όπως προ δεκαετίας, στον πρώτο νικηφόρο δικαστικό μου αγώνα, ένας Προϊστάμενος μου με είχε προειδοποίησει: «ο Πτέραρχος θα σε τιμωρήσει κι ας γνωρίζει ότι έχεις δίκιο… μέχρι εσύ με δικό σου κόστος κι αμφίβολο αποτέλεσμα να δικαιωθείς δικαστικά, ενώ αυτός θα έχει αποστρατευτεί με “δόξα και τιμές”».

Τα χρόνια κύλησαν και προ διετίας, μία "αχτίδα φωτός" έλαμψε στις καρδιές των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων όταν ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ως διαπρεπής Συνταγματολόγος Καθηγητής, ανέλαβε καθήκοντα ΥΕΘΑ. Οι ελπίδες προφανώς αφορούσαν στο ότι κάτι θα άλλαζε στις πρακτικές και στη νοοτροπία Διοίκησης στις Ένοπλες Δυνάμεις… «αν όχι αυτός, τότε ποιος;» Βεβαίως, πόσο ρεαλιστική ήταν μία τέτοια εκτίμηση όταν διατήρησε τα ίδια πρόσωπα στη στρατιωτική ηγεσία; ως εάν τα πρόσωπα είναι αμελητέα στην υλοποίηση πολιτικών…

Αφορμή για τις σκέψεις αυτές είναι μία απόφαση της 13ης Μαΐου του Συμβουλίου Αρχηγών Γενικών Επιτελείων (ΣΑΓΕ), που μου επιδόθηκε στις 17 Αύγουστου, ως απάντηση ενός αιτήματος μου της 17ης Φεβρουαρίου. Ας προσπεράσουμε τις χρονικές προθεσμίες κι ας υποθέσουμε, για οικονομία, ότι είχα «απολύτως άδικο». Το Σύνταγμα απαιτεί αιτιολογημένη απάντηση (άρθρο  10§1): «…να απαντούν αιτιολογημένα…» (προφανώς προς όποιον έχει άδικο, διότι για αυτόν που έχει δίκιο, συμπεριλαμβανομένου εμού αλλά το προσπερνάμε για οικονομία, απαιτείται «σύντομη ενέργεια» κι όχι «απάντηση»). Δεν αναφερόμαστε, λοιπόν, σε «ψιλά γράμματα», αλλά σε γνώσεις «νηπιαγωγείου» (ότι δηλαδή απαιτείται αιτιολόγηση) για «Ανώτατα» στελέχη της δημόσιας διοίκησης, για τα οποία ο λαός υπερχρεώνεται να τα ακριβοπληρώνει, ίσως και με έξοδα παράστασης για συμμετοχή σε συμβούλια κλπ.

Για να μην αοριστολογούμε, ας δούμε μία συγκεκριμένη περίπτωση, όμως ενδεικτική και πανομοιότυπη όλων των (κι όχι ορισμένων) άλλων, στο τι αιτήθηκα και τι μου απάντησαν, ώστε να… ενημερωθεί ο πολίτης και να διδαχθεί ο διαπρεπής καθηγητής από την «αναποτελεσματικότητα» των Νόμων όταν «εγκαταλείπονται» στους ίδιους, «ανεπίδεκτους μάθησης» (όπως προκύπτει εκ του αποτελέσματος) Πτεράρχους, Στρατηγούς ή Ναυάρχους, ενώ απλά θα αρκούσε ένας Υπουργός (νομικός ων και ο πρώην αλλά και ο νυν) που θα αντικαθιστούσε τα πρόσωπα «παλαιάς κοπής» από νέους Αξιωματικούς γαλουχημένους στη σύγχρονη μεταπολιτευτική δημοκρατία, που θα εφάρμοζαν δίκαια και με συναίσθηση ευθύνης το Σύνταγμα και τους Νόμους, που θα λειτουργούσαν ενσυνείδητα ως πρότυπα για να εμπνεύσουν, να οδηγήσουν για σύγχρονες και δημοκρατικές Ένοπλες Δυνάμεις, να ανυψώνουν το ηθικό του ανθρώπινου δυναμικού… Διότι αντίθετα με ότι επικράτησε λανθασμένα, όχι μόνο σήμερα που έχουμε ταχύτατη τεχνολογική πρόοδο αλλά, πάντοτε οι στρατηγοί που γράφουν ιστορία είναι νέοι κι όχι γέροντες, χωρίς να αποκλείουμε τις εξαιρέσεις, πλην όμως σήμερα η  εξαίρεση προβάλλεται ως  ο «ιδανικός κανόνας» για… «δημοσιονομικούς λόγους». 
Ο αναγνώστης μπορεί να κρίνει το δίκαιο, το υπερβολικό ή το αβάσιμο των απόψεων μου διαβάζοντας το σύντομο ιστορικό.

Στις 12 Ιαν. του 2010 προώθησα στον Κύριο Υπουργό την υπόθεση «αυτομετάθεσης» Αξιωματικού από το Γραφείο Μεταθέσεων στο Εξωτερικό (http://axiokratiastised.blogspot.com/2011/06/blog-post.html) - άραγε πόσοι φορολογούμενοι Έλληνες να το επικροτούν – ζητώντας την αποστρατεία του υπόλογου Αρχηγού ΓΕΑ (νυν ΓΕΕΘΑ), θέτοντας ευθαρσώς ρήτρα παραίτησης στη διάθεση του κ. Υπουργού εάν, για οποιοδήποτε λόγο, έκρινε ότι το ύφος ή το περιεχόμενο της αναφοράς μου δεν ήταν «πρότυπα για έναν Ανώτερο Αξιωματικό» (εξ’ αντιδιαστολής η μη αποδοχή της παραίτησης θα με καθιστούσε πρότυπο κι είναι αρκετά ευφυής ο κ. Βενιζέλος για να το κατανοήσει). 
Άραγε ποιος θα εκπλαγεί να μάθει ότι ούτε η παραίτηση μου έγινε δεκτή, ούτε η τάξη αποκαταστάθηκε; Οπότε, μετά από ένα εξάμηνο, υπέβαλα οριστικά την παραίτηση μου, για λόγους ευθιξίας και το Σεπτέμβριο το Ανώτατο Αεροπορικό Συμβουλίο (ΑΑΣ) την αποδέχθηκε, αλλά τότε θυμήθηκε την προ εννέα μηνών αναφορά μου (του πρότυπου Ανώτερου Αξιωματικού να θυμηθούμε) και με έκρινε δυσμενώς, χωρίς να με καλέσει σε απολογία! 

Προσέφυγα λοιπόν στο ΣΑΓΕ κι αιτήθηκα την ακύρωση της υπόψη δυσμενούς κρίσης με βάση τη συνταγματική διάταξη 20§2 που προϋποθέτει «προηγούμενης ακρόασης… για κάθε διοικητική ενέργεια ή μέτρο που λαμβάνεται σε βάρος των δικαιωμάτων ή συμφερόντων του», δηλαδή, ακόμη κι αν είχα άδικο σε όσα έγραψα στην αναφορά μου (το ότι είχα δίκιο μπορείτε να το κρίνετε διαβάζοντας την στην ανάρτηση της 20 Ιουν.11 παραπλέυρως ή επιλέγοντας εδώ> http://axiokratiastised.blogspot.com/2011/06/blog-post.html το πλήρες κείμενο της αναφοράς της 12 Ιαν.10 και όλη την υπόθεση), η Υπηρεσία δεν μπορούσε να τα εκλάβει ως δυσμενή εφόσον δεν μου έδωσε το «δικαίωμα της προηγούμενης ακρόασης» κι όφειλε στην υπόψη κρίση να αιτιολογήσει με βάση τα υφιστάμενα θετικά ή αρνητικά στοιχεία του φακέλου μου, ενώ η υπόψη αναφορά στη χειρότερη περίπτωση ως ουδέτερη (κατά την άποψη μου ως «πρότυπη») μπορούσε να εκληφθεί, εφόσον τότε δεν είχε γίνει δεκτή η παραίτηση μου ούτε κλήθηκα σε απολογία για κάτι μεμπτό εντός αυτής. 

Συνεπώς, το ΣΑΓΕ όφειλε να αιτιολογήσει την απόφαση του (όπως το Σύνταγμα στο 10§1 επιτάσσει «να απαντούν αιτιολογημένα», εκτός εάν λόγω «παλαιάς κοπής» οι... στρατηγοί αισθάνονται ότι δεν ορκίστηκαν σε αυτό) λ.χ. διαψεύδοντας με εάν μου δόθηκε η δυνατότητα ακρόασης, ή ότι το Σύνταγμα δεν αναφέρει αυτά που υποστήριζα παραθέτοντας την σωστή διατύπωση του Συντάγματος, ή ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ενδεχομένως στηρίχθηκε σε άλλη διάταξη παραθέτοντας το «ορθό» κείμενο της απόφασης, ή γιατί οι συγκεκριμένες συνταγματικές διατάξεις ενδεχομένως δεν είχαν εφαρμογή στην υπόθεση μου, ή τέλος πάντων μία αιτιολογία που να  απαντά στα ερωτήματα και στην υπόθεση μου. Αυτά θα άρμοζαν σε ένα Κράτος Δικαίου κι αν έτσι γινόταν κι η εντιμότητα ξεχείλιζε από τα μπατζάκια των διοικούντων, ίσως πολλά από τα σημερινά δεινά της Πολιτείας και της  κοινωνίας μας να μην είχαν ποτέ λάβει χώρα…
Όμως, το ΣΑΓΕ (αναφερόμαστε στους Αρχηγούς των  Γενικών Επιτελείων που με  τις αποφάσεις τους «δίνουν το ρυθμό» και αποτελούν τα πρότυπα για τους Διοικητές των Μονάδων και τους Διευθυντές των Επιτελείων που υπάγονται σε αυτούς, δηλαδή κοντολογίς σε όλες τις Ένοπλες Δυνάμεις), απάντησε «κλισέ»: «Το Συμβούλιο κρίνει την προσφυγή Παμψηφεί ΑΒΑΣΙΜΗ και επικυρώνει την… απόφαση του ΑΑΣ… για τους λόγους που αναφέρονται σε αυτή» χωρίς προσπάθεια συγκεκριμένης αιτιολόγησης αναφερόμενης στις αιτιάσεις της προσφυγής μου, και υπογράφουν τα μέλη του ΣΑΓΕ.

Ο αναγνώστης μπορεί να συμπεράνει, κατά με την κρίση του, εάν αβάσιμη ήταν η βασιζόμενη στο Σύνταγμα αίτηση μου και πόσο αιτιολογημένη και δίκαιη ήταν η κρίση του ΣΑΓΕ, ανεξάρτητα εάν θα διαθέσω τα χρήματα να αποδείξω, σε δικαστήριο, του λόγου το αληθές.

Ομολογουμένως, δεν είμαστε Κράτος Ασάντ…
Το ερώτημα είναι εάν ο κ. Βενιζέλος, ως συνταγματολόγος, αισθάνεται υπερήφανος για την ποιότητα των αποφάσεων του ΣΑΓΕ στην εκπνοή της θητείας του ως ΥΕΘΑ, μετά από δύο έτη «εκπαίδευσης πανεπιστημιακού επιπέδου» των Αρχηγών, υπό την ευθύνη του;
Εάν ο κ. Βενιζέλος, ως Υπουργός Οικονομικών, αισθάνεται υπερήφανος να δανείζεται για μισθούς κι ενδεχομένως κι έξοδα παράστασης των υπόψη Αρχηγών και τρέχει να πείσει τους Ευρωπαίους για Ευρωομόλογα ώστε να συνεχίσει να τους πληρώνει μέχρι να τους αποστρατεύσουμε με «τιμές επίτιμων»…
Τελικά, ο κ.ΥΕΘΑ, πήρε ποτέ την απόφαση συνειδητά να με αποστρατεύσει και να κρατήσει αυτούς τους Αρχηγούς; Ή δεν γνώριζε τι του σέρβιραν να υπογράψει;

Προσωπικά δεν λυπάμαι τις ηγεσίες που ελπίζουν στην  απουσία καλύτερου αντίπαλου... Όμως σίγουρα δεν θα ήθελα να είμαι ένας συνταγματολόγος που απέτυχα να εμπνεύσω αρχές χρηστής διοίκησης, ενώ είχα το τεκμήριο της γνώσης, και τώρα να πειραματίζομαι στην οικονομία, όπου φαίνεται να έχω το τεκμήριο της άγνοιας. Σίγουρα δεν θα ήθελα, ως στρατιωτικός, να απαξίωνα το στράτευμα με αναξιοκρατία και αδικία επειδή θα αισθανόμουν ασφαλής διότι στη θητεία μου δεν χρειαζόταν να αποδείξω την αξία μου στο πεδίο της μάχης, οπότε κι οι λιγότερο άξιοι που "γεμίζουν τα κουτάκια" θα κάνουν τη δουλειά τους. Η φράση κλισέ "στην υπεροπλία του αντιπάλου αντιτάσσουμε την ποιότητα μας" φαντάζει... "Θου Κύριε φυλακήν τω στόματι μου"... Μερικά πράγματα αν κανείς εκεί ψηλά που βρίσκεται δεν τα καταλαβαίνει, είναι αυτό που λέει ο σοφός μας λαός "από το κεφάλι βρωμάει το ψάρι"

Για αυτούς λοιπόν Υπουργό και Στρατηγούς, πληρώνουμε μισθούς, επιδόματα αυξημένης ευθύνης και συνεδριάσεων.
Παρότι ούτε γιος πρωθυπουργού είμαι, ούτε Καθηγητής Πανεπιστημίου, ούτε Αρχηγός κανενός, αισθάνομαι υπεύθυνος ως πολίτης διότι στη δημοκρατία, η ευθύνη δεν είναι συνάρτηση της θέσης αλλά της φιλοπατρίας του πολίτη. Κι αυτό όχι διότι η περίπτωση με αφορά. Ας αιτιολογήσουν όλες τις άλλες αποφάσεις της ίδιας συνεδρίασης κι ας αφήσουν αναιτιολόγητη τη δική μου, διότι λάμπει «φως φανάρι» και δεν μπορεί να αιτιολογηθεί τον κόσμο να γυρίσουν ανάποδα.

Αυτά τουλάχιστο αντιλαμβάνομαι ως ημιμαθής φοιτητής νομικής 
και ομολογουμένως ιδιοτελώς ως Σμήναρχος κατ' αρχαιότητα
ο... καθ' ου ο λόγος.

Κυριακή 21 Αυγούστου 2011

Δευτέρα 8 Αυγούστου 2011

ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΠΕΠΟΝΗΣ! Ένας σύγχρονος σοφός, ένας μεγάλος πολιτικός πέρασε στην αιωνιότητα. Αιωνία του η Μνήμη!


      Του Πολίτη, του Πολιτικού που υπήρξε πρότυπο! 
      Έκανε τόσο σημαντικά πράγματα αθόρυβα και με αξιοπρέπεια. 

      Κατ' αρχήν ήταν ένας στρατιώτης της Δημοκρατίας που είχε το θάρρος να μιλάει σε εποχές που υπήρχε φόβος να μιλήσει κανείς. Εναντιώθηκε στην εκτέλεση Μπελογιάννη , με συνέπεια τη διαγραφή του από τη Νεολαία Πλαστήρα. Στις 15 Ιουλίου 1965, πήρε την ευθύνη εκφώνησης του διαγγέλματος του Γεωργίου Παπανδρέου, μετά την παύση του από τον Βασιλέα και την ανάθεση της εντολής στην Κυβέρνηση Νόβα. Υπηρέτησε, ως πολιτικός, κάνοντας το καθήκον του, αδιαφορώντας για το πολιτικό κόστος. Διαφώνησε όσο ήταν στη κυβέρνηση, στον Κώστα Σιμήτη, με την απομάκρυνση από το δόγμα Καραμανλή, έναντι της Τουρκίας, του ενός και μόνου προβλήματος της υφαλοκριπίδας και της ανάγκης προσφυγής στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, έναντι του νεώτερου των "συνοριακών προβλημάτων", δεν γνωρίζω εάν ήταν κι αντίθετος με την φολελευθεροποίηση του ΠΑΣΟΚ της εποχής εκείνης. 

     Σταθμός, κατ' εμέ, και το πιο σημαντικό έργο του ήταν το ΑΣΕΠ κι εισαγωγή της Αξιοκρατίας ως Θεσμού στο Δημόσιο, για την κατάργηση της πελατειακής σχέσης πολίτη - βουλευτή, την οποία αποδυνάμωσαν συνειδητά και τα δύο μεγάλα κόμματα, και για την οποία οι εκλογείς αποδείξαμε την μικρότητα μας να μην τον τιμήσουμε με την επανεκλογή του (2000) και τον "εξεβράσαμε" από την ενεργό πολιτική.   

Εισήγαγε τη Δημοτική στο τότε Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας, 
ξεκίνησε πειραματικά την τηλεόραση (1963), 
είχε την ευθύνη της αναθεώρησης του Συντάγματος του 1986 με την εμβάθυνση του Κοινοβουλευτικού χαρακτήρα του πολιτεύματος μας
σφράγισε την ενεργειακή μας πολιτική υπογράφοντας πρώτος το 1987(!!!) συμφωνία με τη Ρωσία για το φυσικό αέριο και με την Αλγερία για το υγροποιημένο αέριο.

Μακάρι κάποτε να βρεθούν άξιοι συνεχιστές του.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει... 

Παρασκευή 8 Ιουλίου 2011

Ευάγγελος Βενιζέλος: Μεγάλη Ελπίδα; ή Μήπως η Θητεία του ως ΥΕΘΑ Δείχνει ότι δεν Αγγίζει τα Κακώς Κείμενα;

Γνωρίζω εξ’ ιδίας αντίληψης, αλλά σίγουρα μία μόνο περίπτωση δεν αρκεί να βγάλει κανείς ασφαλή συμπεράσματα, είναι όμως τόσο καλά τεκμηριωμένη σε έγγραφα και γεγονότα που δείχνει την απροθυμία του κ. Ευάγγελου Βενιζέλου, ως ΥΕΘΑ, να προχωρήσει σε ρήξεις για την πραγματική αλλαγή στο σαθρό κατεστημένο ευνοιοκρατίας μέσα στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Στο σύνδεσμο μου http://axiokratiastised.blogspot.com/2011/06/blog-post.html καταθέτω τεκμηριωμένα, με έγγραφα και στοιχεία, την προσωπική μου στάση σε μία συγκεκριμένη περίπτωση, την «αυτομετάθεση» προ ολίγων ετών (επί θητείας του κ. Ευάγγελου Μεϊμαράκη) ενός Αξιωματικού από το Γραφείο Μεταθέσεων σε θέση του εξωτερικού. Δεν έχει σημασία ποιος ήταν διότι είναι συνήθης πρακτική κι έκπληξη αποτελεί όποιος δεν "αυτομετατίθεται", λ.χ. φέτος ακούω φήμες (δεν έχω ιδία γνώση) ότι είναι τουλάχιστο 2 από μία και μόνο ειδικότητα σε ένα από τα Γενικά Επιτελεία. 

Την δική μου την περίπτωση, την είχα αναφέρει τότε (επι θητείας Μεϊμαράκη και χωρίς να γνωρίζω ότι θα παραιτούνταν η Κυβέρνηση ένα εξάμηνο μετά) εγκαίρως, ιεραρχικά και τεκμηριωμένα, όσον αφορά τη διαφορά των τυπικών προσόντων μου σε σχέση με τον «αυτομετατεθέντα» (μάλιστα χωρίς άμεσο ίδιο συμφέρον μου μιας κι από ότι γνώριζα  υπήρχαν δύο αρχαιότεροι απόεμένα), κι όταν η υπόθεση έφτασε στο επίπεδο του ΥΕΘΑ, (ιεραρχικά πάντα με όλες τις κοινοποιήσεις και τα σχετικά) στη θέση βρίσκονταν ο κ. Βενιζέλος (κι ως Αναπληρωτής ο κ. Παναγιώτης Μπεγλίτης), τίποτα δεν έγινε, κατά την άποψη μου (απλή διαίσθηση) διότι ως Υπουργός επέλεξε να μην ταράξει τα νερά και "να μην προκαλέσει αναστατώσεις στην ηγεσία των ΕΔ", ώστε τελικώς 2 έτη μετά παραμένει το ίδιο σαθρό (κατά την άποψη μου πάντα) καθεστώς αυτομεταθέσεων και αναξιοκρατίας. Κι ορισμένοι Αρχηγοί, οι ίδιοι "με όλες τις Κυβερνήσεις".